روایت واشنگتنپست از «عملیات خشم اقتصادی حداکثری ترامپ» علیه ایران | او تصور میکند فشار اقتصادی میتواند کاری را انجام دهد که بمبها نتوانستند | مذاکرات اسلامآباد شاید مقدمهای برای مرحلهای خطرناکتر از درگیری بوده باشد
روزنامه آمریکایی با اشاره به لفاظی جدید رئیس جمهور ایالات متحده برای محاصره تنگه هرمز خاطر نشان کرد: ترامپ تصور میکند که فشار اقتصادی میتواند کاری را انجام دهد که بمبها نتوانستند اما تحقق این رویا بسیار بعید به نظر میرسد.
«دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا پس از آنکه ماراتن ۲۱ ساعته با تهران در اسلامآباد به نتیجه نرسید، تهدید کرد که برای دستیابی به توافقی بهتر قصد محاصره تنگه هرمز و جلوگیری از تردد کشتیها از این آبراه را دارد.
روزنامه واشنگتن پست با انتشار این مقدمه نوشت: پس از آن، برخی مفسران حدس زدند که با شکست در رسیدن به توافق، آمریکا ممکن است به سمت یک جنگ «بیپایان» دیگر حرکت کند و اینکه این مذاکرات شاید مقدمهای برای مرحلهای تازه و حتی خطرناکتر از درگیری بوده باشد.
به نوشته واشنگتن پست، اما بنبست اسلامآباد لزوماً به معنای بازگشت به جنگ نیست. محاصره بهطور قطع یک ابزار فشار است اما در درجه اول یک ابزار نظامی نیست. ترامپ هیچ اشتیاقی به درگیری مسلحانه بیشتر ندارد. او میداند که مزایای محدودی وجود دارد و آنچه معاملهگران مالی «ریسک ادامه» مینامند، بزرگ است. در ازا، هدف او این است که ایران آسیبدیده را در یک مخمصه اقتصادی قرار دهد تا ببیند آیا سران آن، مسیر متفاوتی را در یک توافق بزرگ و جامع در پیش خواهند گرفت یا خیر.
این روزنامه با نقل این گفته که «اگر نمیتوانید مشکلی را حل کنید، آن را بزرگ کنید.» مینویسد: این توصیه که اغلب به رئیس جمهور دوایت آیزنهاور نسبت داده میشود، به نظر میرسد استراتژی ترامپ باشد. با توجه به اینکه جمهوری اسلامی ایران پس از هفتهها بمباران شدید هنوز پابرجاست و هنوز برگ برندههای بزرگی در برنامه هستهای خود و تواناییاش در مختل کردن کشتیرانی از طریق تنگه هرمز در اختیار دارد، ترامپ تصمیم گرفت چیزی را که میخواهد آن را «توافق تیفانی» بنامد، پیشنهاد دهد: یک بسته بزرگ و درخشان از مزایای اقتصادی، از جمله حذف تحریمهای اقتصادی در ازای چشمپوشی کامل ایران از برنامههای هستهای و موشکی و توقف حمایت از گروههای نیابتی.
همین استعاره «تسلیم کردن» منطق ترامپ برای محاصره است و میتوان این استراتژی را بهطور خلاصه «عملیات خشم اقتصادی حداکثری» نامید. گفته میشود ترامپ تشخیص داده است که حمله زمینی یا هرگونه تشدید نظامی ممکن است ایالات متحده را به باتلاق بکشاند. همانطور که منتقدان هشدار دادهاند، کاخ سفید در نهایت متوجه شده است که جنگها در غرب آسیا به راحتی شروع میشوند اما متوقف کردن آنها دشوار است.
واشنگتن پست منطق ترامپ را اینطور توصیف کرد: همزمان با افزایش فشار اقتصادی بر تهران برای پذیرش شروط آمریکا، «کیک» را بزرگتر کن. هدف این است که قالیباف و همکارانش قانع شوند که ایران به اصطلاح به کشوری تبدیل شود که بتواند سریع و سودآور مدرن شود؛ مشابه عربستان و امارات.
رسانه آمریکایی در پایان تصریح کرد: با این حال، تصاویری که اوایل هفته در اسلامآباد دیده شد - از معاون رئیس جمهور آمریکا و رئیس مجلس ایران که تمام وقت در مورد شکل یک توافق احتمالی صحبت میکردند - همزمان «غیرممکن بودن» و «اجتنابناپذیر» بود.
