صداوسیما دنبال تعطیلی رسانههای کاربرمحور است
در پی شکایت سازمان صداوسیما از یک پلتفرم داخلی، دادگاه مدیرعامل این پلتفرم را محکوم به پرداخت ۳.۶ هزار میلیارد تومان کرد. صداوسیما مدعی است که ۱۶ هزار قسمت از آثار این سازمان طی ۱۰ سال (۱۳۹۲ تا ۱۴۰۲) در این پلتفرم منتشر شده و آپارات نیز میگوید که این برنامهها، از سوی کاربران در این پلتفرم بارگذاری شده و با توجه به کاربرمحور بودن این رسانه، نباید خردهای به آن گرفت. امروز هر کسی بخواهد میتواند در پلتفرمهای داخلی اکانتی بسازد و ویدیویی را آپلود کند. حالا آن ویدیو بریدهای از یک برنامه تلویزیونی باشد، یا هر چیز دیگر.
سوال اصلی اینجاست چنین شکایتها و در پی آن چنین حکمهایی، چه بلایی بر سر رسانههای کاربرمحور در ایران خواهد آورد؟ در شرایطی که اینترنت در ایران زیر سایه فیلترینگ قرار دارد، آیا بسته شدن پلتفرمهای داخلی و محدودیت آنها، تلاشی در جهت سوق دادن آنها به سمت پلتفرمهای خارجی نیست؟
مگر نه اینکه در نمونههای مشابه دیگر این اتفاق رخ داده است؟ چندین و چند شبکه اجتماعی ویژه کتابخوانها با بودجههای کلان در این کشور به راه افتاده اما هنوز مخاطبان گودریدز را ترجیح میدهند. آیا یکی از مهمترین دلایل این قضیه، نمیتواند همین قوانین دست و پا گیر باشد؟
آیا رفتارهای اینچنینی را نباید تلاشی در راستای پایان دادن به پلتفرمهای کاربرمحور در ایران دانست؟
