حقوق زنان؛ قربانیِ مخالفتِ زنانی است که باید صدای آنها باشند!
مطهره حیدری، سردبیر گروه رسانهای خبرهای فوری مهم: گاهی بخشی از مشکلات زنان، نه فقط از موانع قانونی و اجتماعی، بلکه از جایی آغاز میشود که انتظار میرود صدای مطالباتشان باشد. وقتی زنانی که در جایگاه تصمیمگیری و نمایندگی قرار دارند، بهجای حمایت از خواستههای زنان، در برابر آنها موضع میگیرند، باید پرسید پس چه کسی قرار است پیگیر این مطالبات باشد؟ اظهارات اخیر زهره سادات لاجوردی درباره موتورسواری زنان، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است.
لاجوردی موتورسواری زنان را اولویت نمیداند و پیشنهاد میکند بهجای آن، خودروهای کوچکتر و ایمنتری برای زنان طراحی شود.
اما کاش خانم لاجوردی پاسخ دهند خودروهایی که امروز زنان و مردان بهصورت مشترک استفاده میکنند، از چه کیفیت و ایمنی برخوردارند و با چه قیمتهایی به مردم فروخته میشوند؟ وقتی خرید همین خودروهای موجود برای بسیاری از خانوادهها دشوار است، پیشنهاد طراحی خودروی کوچک مخصوص زنان قرار است کدام مشکل را حل کند؟
اگر نگرانی شما ایمنی زنان موتورسوار است، راهحل آن فراهمکردن آموزش استاندارد، صدور گواهینامه و ایجاد زیرساختهای قانونی است؛ نه تغییر صورت مسئله. زنی که برای رفتوآمد، تحصیل یا کسب درآمد به موتورسیکلت نیاز دارد، بیش از هر چیز به امکان استفاده ایمن و قانونی از آن احتیاج دارد.
اما سؤال اینجاست که برای سایر نیازهای زنان چه کاری انجام شده چون خانم نماینده گفتند موتورسواری اولویت نیست، آیا برای زن خانهداری که با فروش اینترنتی محصولاتش بخشی از هزینه زندگی را تأمین میکند یا زنی که با سرمایه اندک کسبوکاری راه انداخته و حالا محدودیت اینترنت فعالیت و درآمدش را تحت تأثیر قرار داده، برنامهای ارائه شده؟ آیا مشکلات این زنان هم در اولویت پیگیریهای مجلس قرار گرفته؟
از سوی دیگر، لایحه ارتقای امنیت زنان در برابر خشونت همچنان در مسیر قانونگذاری گرفتار است. زنانی که انتظار دارند در برابر خشونت از حمایت قانونی برخوردار باشند، هنوز چشمانتظار به نتیجه رسیدن این مطالبهاند.
مسئله این نیست که همه زنان باید موتورسواری کنند یا درباره تمام مطالبات اجتماعی همنظر باشند؛ مسئله این است که چرا گاهی زنانی که خود در جایگاه تصمیمگیری قرار گرفتهاند، بهجای حمایت از مطالبات دیگر زنان، در برابر آنها میایستند؟
حضور زنان در مجلس زمانی معنا پیدا میکند که صدای زنانی باشند که شاید شرایط اقتصادی، سبک زندگی و نیازهای متفاوتی دارند. نمایندگی زنان فقط به معنای زنبودنِ نماینده نیست؛ به معنای شنیدن و پیگیری مطالبات آنهاست، حتی اگر آن مطالبه با سلیقه شخصی نماینده همخوانی نداشته باشد.
و در پایان خانم لاجوردی! شاید موتورسواری اولویت شما نباشد، اما نمیتوان آن را از اولویت زندگی زنانی که به این وسیله نیاز دارند حذف کرد. زنان به نمایندگانی نیاز ندارند که به جای آنها اولویت تعیین کنند؛ آنها به کسانی نیاز دارند که برای رفع موانع زندگیشان تلاش کنند.
حقوق زنان زمانی قربانی میشود که بهجای شنیدهشدن صدای آنها، دیگران حتی از جایگاه نمایندگی، درباره آنچه باید بخواهند و آنچه نباید بخواهند تصمیم بگیرند. شاید یکی از حلقههای مفقوده در مسیر تحقق حقوق زنان، همین همراهی و حمایت متقابل زنانی باشد که قرار است صدای یکدیگر باشند.